Wąwóz (2025)

Levi i Drasa należą do najlepszych strzelców w swoich krajach, lecz każde z nich otrzymuje zadanie, o którym nie wolno rozmawiać nawet z przełożonymi. Trafiają do dwóch wież ustawionych po przeciwnych stronach ogromnej rozpadliny w nieznanym regionie. Przez rok mają pilnować, żeby nic nie wydostało się z głębi, choć nikt nie wyjaśnia im pochodzenia znajdującego się tam zagrożenia. Kontakt między posterunkami jest formalnie zakazany. Samotność szybko okazuje się jednak równie trudna jak nocne ataki stworzeń wspinających się po stromych ścianach. Strażnicy zaczynają porozumiewać się za pomocą tablic, lunet i prostych gestów. Z czasem wymieniają informacje, żarty oraz fragmenty własnej przeszłości, nie opuszczając stanowisk oddzielonych kilometrami pustki. Powstająca więź pomaga przetrwać służbę, ale narusza zasady organizacji, która kontroluje obiekt i usuwa niewygodnych świadków. Gdy wypadek zmusza bohaterów do zejścia poniżej linii mgły, odkrywają pozostałości tajnego programu oraz zmutowane istoty strzegące jego ruin. Powrót na powierzchnię wymaga współpracy dwojga specjalistów szkolonych dotąd do samotnego działania. Muszą ustalić, co naprawdę chronią, dlaczego wiedza o tym miejscu ma pozostać ukryta i czy rozkaz zamknięcia przejścia jest ważniejszy od ostrzeżenia świata przed skutkami dawnych eksperymentów. Na powierzchni nie czeka jednak pewny ratunek.