90 minut do wolności (2026)

Los Angeles w 2029 roku korzysta z automatycznego sądu, który ma szybko rozstrzygać najpoważniejsze sprawy karne. Oskarżony zostaje przypięty do fotela, otrzymuje dostęp do miejskich danych i ma ograniczony czas na obniżenie wyliczonego przez algorytm prawdopodobieństwa winy. Detektyw Chris Raven należał do zwolenników tego rozwiązania, dopóki sam nie budzi się jako podejrzany o zamordowanie żony. Dowody są przytłaczające: jej krew znajduje się na jego ubraniu, nagrania umieszczają go w pobliżu domu, a system ocenia winę na niemal pewną. Nad postępowaniem czuwa cyfrowa sędzia Maddox, która nie reaguje na emocjonalne wyjaśnienia i dopuszcza wyłącznie informacje możliwe do sprawdzenia. Chris ma półtorej godziny, by przeglądać monitoring, historię połączeń, dane z urządzeń oraz akta osób związanych z ofiarą. Kontaktuje się z policyjną partnerką i córką, jednocześnie odkrywając fakty dotyczące własnego małżeństwa. Każdy nowy trop zmienia procentowy wynik, lecz może też wskazać kolejnego podejrzanego. Po upływie wyznaczonego czasu wyrok zostanie wykonany natychmiast. Detektyw musi więc udowodnić niewinność za pomocą systemu, któremu wcześniej ufał, nie wiedząc, czy algorytm popełnił błąd, czy ktoś świadomie nakarmił go spreparowanymi danymi. Rozprawa odbywa się niemal w czasie rzeczywistym, a wszystkie działania Chrisa obserwują widzowie. Presja opinii publicznej i automatyczny zegar sprawiają, że nawet prawdziwy trop może wyglądać jak rozpaczliwa próba manipulacji.