Substancja (2024)

Elisabeth Sparkle przez lata była twarzą popularnego programu fitness, lecz w dniu pięćdziesiątych urodzin producent Harvey uznaje ją za zbyt starą dla telewizji. Utrata pracy odsłania samotność ukrytą za dawną sławą, zdjęciami na billboardach i gwiazdą w Alei Gwiazd. Przypadkowy kontakt prowadzi ją do nielegalnego preparatu obiecującego stworzenie młodszej, doskonalszej wersji użytkownika. Po zastrzyku z ciała Elisabeth wyłania się Sue. Obie kobiety są jednym organizmem i muszą wymieniać się świadomością co siedem dni. Gdy jedna funkcjonuje, druga pozostaje nieruchoma, odżywiana stabilizatorem pobieranym z pierwotnego ciała. Sue szybko zdobywa miejsce po swojej poprzedniczce, zachwyca Harveya i rozpoczyna medialną karierę. Regularna zamiana zaczyna jej jednak przeszkadzać. Przedłużanie czasu powoduje nieodwracalne zmiany u Elisabeth, a wzajemna zależność zamienia się w wojnę prowadzoną przez dwie osoby przekonane, że druga odbiera im życie. Instrukcje stale przypominają, że nie istnieje podział na „nią” i „mnie”, lecz lustro podsuwa inne wnioski. Obietnica idealnego ciała wymaga dyscypliny, której żadna strona nie chce zachować, gdy popularność, pożądanie i strach przed zniknięciem stają się ważniejsze od wspólnego przetrwania. Z czasem każda dodatkowa godzina młodego ciała skraca okres, w którym Elisabeth może odzyskać dawny wygląd.