Platforma 2 (2024)

Perempuán budzi się na jednym z setek pięter pionowego więzienia, nie wiedząc, jak długo pozostanie pod ziemią. Jej współlokatorem zostaje Zamiatín, porywczy mężczyzna próbujący zagłuszyć własną przeszłość. Raz dziennie przez otwór w podłodze zjeżdża kamienny stół zastawiony potrawami wybranymi przez osadzonych przed wejściem. Dla najniższych poziomów zwykle nie zostają nawet resztki. Tym razem w kompleksie działa jednak surowe Prawo. Każdy może zjeść wyłącznie zamówione danie, a zwolennicy tajemniczego Mistrza karzą osoby naruszające zasady. System ma zapewnić sprawiedliwy podział, lecz szybko zamienia solidarność w przymus, donoszenie i publiczne egzekucje. Perempuán próbuje dostosować się do reguł, ponieważ szuka kary za decyzję podjętą przed uwięzieniem. Zamiatín coraz częściej buntuje się przeciwko ludziom wykorzystującym ideę wspólnoty do sprawowania władzy. Co miesiąc gaz usypia więźniów i przenosi ich na losowo wybrane piętro, przez co uprzywilejowani mogą następnego dnia znaleźć się bez jedzenia. Spotkanie z fanatycznymi egzekutorami Prawa zmusza nowych lokatorów do wyboru między posłuszeństwem a buntem. W miejscu pozbawionym wyjścia nawet uczciwa zasada może stać się narzędziem przemocy, jeśli o jej znaczeniu decydują ci, którzy stoją akurat wyżej. Nieposłuszeństwo grozi śmiercią, natomiast przestrzeganie nakazów oznacza udział w karaniu słabszych współwięźniów.