Ostatni dom (2026)

Zwyczajny poranek kończy się dla Riley, Jasona i ich dwojga dzieci w chwili, gdy wszystkie drzwi oraz okna domu przestają prowadzić na zewnątrz. Budynek zostaje odcięty od świata przez niewidzialną siłę, której nie da się sforsować ani logicznie wyjaśnić. Początkowe próby wezwania pomocy szybko ustępują miejsca walce o wodę, żywność i zachowanie codziennego porządku. Rodzice starają się chronić dzieci, lecz zamknięcie wydobywa dawne urazy, różnice charakterów i lęk przed tym, co może czekać poza ścianami. Dni zmieniają się w miesiące, a rodzina przystosowuje kolejne pomieszczenia do życia w niemal samowystarczalnym świecie. Z czasem docierają do niej sygnały, że podobny los spotkał również sąsiadów, choć nawiązanie ograniczonego kontaktu nie przynosi odpowiedzi na najważniejsze pytania. Nie wiadomo, kto stworzył pułapkę, dlaczego wybrał właśnie tę okolicę ani czy uwięzieni są obserwowani. Każdy ubytek zapasów zwiększa napięcie, a kolejne pomysły na ucieczkę niosą ryzyko utraty tego, co udało się zbudować. Gdy po latach izolacji pojawia się nieznajomy, rodzina musi zdecydować, czy potraktować go jako szansę na wolność, czy kolejne narzędzie tajemniczej siły. Obecność człowieka z zewnątrz burzy wypracowane zasady i zmusza każdego z domowników do ponownej oceny pozostałych.