Wyspa umarłych (2025)

Ava przybywa do objętej kwarantanną Tasmanii po katastrofie związanej z eksperymentalną bronią wojskową. Impuls unieruchomił układ nerwowy ludzi i zwierząt na całej wyspie, pozostawiając tysiące ciał oraz bardzo niewiele pewnych informacji. Jej mąż Mitch przebywał w rejonie dotkniętym zdarzeniem, dlatego kobieta zgłasza się do ochotniczej ekipy zajmującej się odnajdywaniem zmarłych. Liczy, że uzyska dostęp do obszaru, w którym widziano go po raz ostatni. Zostaje jednak przydzielona do pracy w Hobart, z dala od zachodniego wybrzeża. Wojsko zapewnia, że niektórzy poszkodowani odzyskują przytomność i poruszają się powoli, bez większego zagrożenia. Ava szybko odkrywa, że żołnierze zabijają każdego, kto się budzi, a zachowanie ożywionych staje się z godziny na godzinę bardziej agresywne. Wśród ochotników poznaje Claya, który również nie ufa oficjalnym komunikatom. Oboje porzucają jednostkę i ruszają przez wyspę na znalezionym motocyklu. Droga prowadzi przez opustoszałe miasta, punkty zbiórki ciał i tereny, gdzie łączność przestała działać. Ava nie wie, czy szuka żywego człowieka, zwłok czy istoty zmienionej przez broń. Mimo to nie zamierza opuścić Tasmanii bez odpowiedzi, nawet gdy armia zaczyna traktować dezerterów jak kolejne zagrożenie. Towarzysze nie wiedzą również, jak długo działa zakażenie i czy powracająca świadomość oznacza ratunek. Każde ciało na drodze może pozostać nieruchome albo nagle ruszyć, zmuszając ich do decyzji podejmowanych bez pewności.