Nie mów zła (2024)

Louise i Ben Daltonowie poznają Paddy'ego oraz Ciarę podczas wakacji we Włoszech. Brytyjska para imponuje im swobodą, pewnością siebie i sposobem wychowywania cichego syna Anta. Kilka miesięcy później przychodzi zaproszenie do wiejskiego domu położonego z dala od sąsiadów. Daltonowie zabierają jedenastoletnią Agnes i liczą na spokojny weekend, który pomoże również ich nadwyrężonemu małżeństwu. Pierwsze godziny upływają przy dobrym jedzeniu i uprzejmych rozmowach, lecz gospodarze stopniowo naruszają granice gości. Paddy komentuje sposób odżywiania Louise, podważa decyzje Bena i wymusza sytuacje przedstawiane jako niewinne żarty. Ciara tłumaczy zachowanie męża, a każde przeprosiny sprawiają, że wyjazd wydaje się przesadną reakcją. Agnes martwi się o ukochanego pluszowego królika, natomiast niemówiący Ant próbuje przekazać jej coś, czego nie może wypowiedzieć. Napięcie rośnie wraz z kolejnymi drobnymi incydentami: nieodpowiednią opieką nad dziećmi, nocnymi odgłosami i sprzecznymi historiami gospodarzy. Louise coraz wyraźniej czuje zagrożenie, podczas gdy Ben obawia się wyjść na człowieka niegrzecznego oraz przewrażliwionego. Odległa posiadłość ogranicza możliwość uzyskania pomocy, a uprzejmość staje się pułapką. Rodzina musi rozpoznać moment, w którym niezręczny pobyt zmienia się w celowo przygotowaną próbę podporządkowania. Każda próba wcześniejszego wyjazdu zostaje zatrzymana przez poczucie obowiązku, wstyd albo pozornie rozsądne wyjaśnienie.