Lembayung (2024)

Pica i Arum rozpoczynają praktyki pielęgniarskie w klinice otwartej po kilku latach przerwy. Placówka działa na uboczu, przyjmuje niewielu pacjentów i nadal nosi ślady tragedii, po której została zamknięta. Według miejscowych jeden z lekarzy odebrał sobie tam życie, lecz personel unika szczegółowych rozmów o dawnych wydarzeniach. Pierwsze dyżury przebiegają spokojnie do chwili, gdy w poczekalni pojawia się kobieta o długich włosach i nienaturalnym zachowaniu. Pica widzi ją w różnych częściach budynku, choć rejestry nie potwierdzają wizyty. Arum zaczyna doświadczać koszmarów, nagłych zmian nastroju i ataków, których nie potrafią wyjaśnić badania. Kolejne niepokojące zdarzenia skupiają się wokół gabinetu dentystycznego, zamkniętych pomieszczeń oraz historii osób pracujących w klinice przed jej likwidacją. Studentki próbują uzyskać pomoc od przełożonych, ale spotykają się z milczeniem i ostrzeżeniami, by nie drążyć sprawy. Przyjaźń dziewczyn zostaje wystawiona na próbę, gdy jedna z nich coraz wyraźniej podlega wpływowi obecności związanej z budynkiem. Pica szuka dokumentów i świadków, aby odtworzyć prawdziwy przebieg tragedii. Każda odpowiedź ujawnia następne powiązanie między personelem, pacjentką oraz duchem, który nie pojawił się przypadkiem właśnie po ponownym otwarciu placówki. Rosnące niebezpieczeństwo sprawia, że zwykły dyżur zmienia się w nocne poszukiwanie źródła klątwy.