Bugonia (2025)

Teddy Gatz pracuje jako pszczelarz i spędza coraz więcej czasu na internetowych forach poświęconych teoriom spiskowym. Wymieranie pszczół, choroba matki oraz działalność koncernu farmaceutycznego Auxolith układają mu się w jeden obraz: ludzkość została podporządkowana przybyszom z Andromedy. Za najważniejszą przedstawicielkę obcej rasy uznaje Michelle Fuller, bezwzględną dyrektorkę firmy odpowiedzialnej za lek, po którego badaniach jego matka zapadła w śpiączkę. Teddy przekonuje kuzyna Dona, że porwanie kobiety jest jedynym sposobem na uratowanie planety. Mężczyźni napadają na Michelle, więżą ją w piwnicy i golą jej głowę, wierząc, że w ten sposób uniemożliwią wysłanie sygnału na statek. Żądają spotkania z władcą Andromedan przed nadchodzącym zaćmieniem Księżyca. Uprowadzona nie zamierza biernie czekać. Uważnie obserwuje różnice między porywaczami, podważa ich wzajemne zaufanie i wykorzystuje język korporacyjnych negocjacji do odzyskania kontroli nad rozmową. Teddy traktuje każdą próbę oporu jak potwierdzenie swojej teorii, a Don zaczyna zadawać pytania, których kuzyn nie chce słyszeć. Zamknięta przestrzeń staje się miejscem walki między paranoją, osobistą krzywdą i chłodną manipulacją, przy czym żadna ze stron nie potrafi dowieść, gdzie kończy się urojenie. Zbliżający się termin wymusza coraz brutalniejsze decyzje, a obecność chorej matki Teddy’ego przypomina, że za kosmiczną teorią stoi również całkiem ziemska rozpacz.