Lalka (2026)

Stanisław Wokulski wraca do Warszawy z fortuną zdobytą podczas wojny i planem, który nie ma wiele wspólnego ze spokojnym życiem kupca. Od dawna fascynuje go Izabela Łęcka, piękna arystokratka wychowana w przekonaniu, że pozycja społeczna jest ważniejsza od pracy i charakteru. Jej rodzina traci majątek, lecz nadal próbuje zachować pozory dawnego znaczenia. Wokulski wykorzystuje pieniądze, kontakty oraz talent do interesów, by zbliżyć się do Łęckich i wejść do środowiska, które wcześniej patrzyło na niego z pogardą. Każdy sukces gospodarczy otwiera mu kolejne drzwi, ale nie usuwa granicy między kupcem a salonami. Izabela przyjmuje jego pomoc, nie jest jednak pewna, czy potrafi zobaczyć w nim partnera, a nie użytecznego wielbiciela. Losy Wokulskiego obserwuje Ignacy Rzecki, wieloletni pracownik sklepu i wierny przyjaciel, próbujący pogodzić romantyczne ideały z coraz bardziej praktyczną epoką. Warszawa końca XIX wieku staje się miejscem spotkania arystokracji, mieszczaństwa, biedoty i ludzi wierzących w naukowy postęp. Wokulski porusza się między tymi światami, pomagając potrzebującym, rozwijając interesy i podporządkowując kolejne decyzje uczuciu. Im bliżej jest upragnionego celu, tym wyraźniej dostrzega, że majątek może kupić obecność w salonie, lecz nie zapewnia wzajemności ani szacunku.