Powrót Odyseusza (2024)

Po dwudziestu latach nieobecności Odyseusz dociera do Itaki wyczerpany, poraniony i niemal nierozpoznawalny. Królestwo, które zostawił przed wojną trojańską, nie przypomina dawnego domu. Pałac zajęli zalotnicy Penelopy, pewni, że władca zginął i jego żona powinna wybrać nowego męża. Zużywają zapasy, upokarzają służbę i naciskają na królową, by zakończyła wieloletnie oczekiwanie. Penelopa odwleka decyzję, lecz jej możliwości stopniowo się kończą. Telemach dorósł bez ojca i nie ma siły potrzebnej do usunięcia uzbrojonych gości. Powracający wojownik ukrywa tożsamość pod postacią żebraka, aby ocenić lojalność mieszkańców i zobaczyć rodzinę, zanim ujawni swoje zamiary. Spotkanie z synem nie przynosi natychmiastowego pojednania. Telemach zna jedynie legendę o Odyseuszu, podczas gdy stojący przed nim człowiek niesie ciężar przemocy, strat i lat spędzonych poza domem. Penelopa także nie może zaufać obcemu wyłącznie na podstawie jego słów. Odzyskanie tronu wymaga planu, cierpliwości oraz gotowości do walki w miejscu, które miało być schronieniem. Odyseusz przekonuje się, że powrót nie kończy podróży, ponieważ najtrudniejsze pozostaje odbudowanie więzi z ludźmi zmuszonymi żyć bez niego. Każde rozpoznanie może przyspieszyć bunt zalotników, dlatego rodzina komunikuje się poprzez znaki, wspomnienia i ostrożnie zadawane pytania.