David (2025)

Najmłodszy syn Jessego dorasta na wzgórzach Betlejem, pilnując owiec i układając pieśni, podczas gdy starsi bracia zdobywają uznanie jako wojownicy. Rodzina widzi w nim przede wszystkim najmłodszego pasterza, a nie człowieka mającego wpłynąć na losy Izraela. Zmienia się to, gdy prorok Samuel potajemnie namaszcza Dawida na przyszłego króla. Chłopiec nie otrzymuje jednak tronu ani armii. Wraca do codziennych obowiązków i musi czekać, aż sens obietnicy stanie się wyraźniejszy. Kraj pozostaje zagrożony przez Filistynów, a ich olbrzymi wojownik Goliat każdego dnia upokarza żołnierzy Saula. Dawid, uzbrojony jedynie w procę i niezachwianą wiarę, decyduje się przyjąć wyzwanie, którego unikają doświadczeni wojownicy. Zwycięstwo otwiera mu drogę na królewski dwór, gdzie jego muzyka uspokaja Saula, a przyjaźń z Jonatanem daje poczucie bliskości. Rosnąca popularność młodzieńca budzi jednak zazdrość władcy. Dawid musi nauczyć się, że odwaga potrzebna w pojedynku jest czymś innym niż cierpliwość wymagana podczas prześladowań i politycznych intryg. Droga pasterza ku przeznaczeniu prowadzi przez lojalność, utratę bezpieczeństwa oraz wybory decydujące o przyszłości całego królestwa. Namaszczenie nie chroni go przed błędami ani cierpieniem, lecz nadaje znaczenie próbom, podczas których musi wybierać między zemstą a wiernością własnym zasadom.