Niebo nad Normandią (2026)

Na siedemdziesiąt dwie godziny przed planowanym lądowaniem w Normandii James Stagg przedstawia prognozę, która może zatrzymać największą operację desantową w historii. Szkocki meteorolog przewiduje gwałtowne załamanie pogody nad kanałem La Manche. Amerykańscy specjaliści są bardziej optymistyczni i przekonują, że wojska powinny wyruszyć zgodnie z harmonogramem. Generał Dwight D. Eisenhower musi zdecydować, komu zaufać, choć żadna ze stron nie dysponuje satelitami ani narzędziami pozwalającymi obserwować cały Atlantyk. W angielskiej kwaterze dowodzenia gromadzą się raporty z okrętów, lotnisk i stacji pomiarowych. Każda godzina zwłoki zwiększa ryzyko wykrycia przygotowań przez Niemców, lecz wysłanie żołnierzy w sztorm może zakończyć operację jeszcze przed dotarciem do plaż. Stagg broni własnych obliczeń przed wojskowymi przyzwyczajonymi do jasnych rozkazów, mimo że nauka daje mu jedynie prawdopodobieństwo. Irving Krick przedstawia przeciwną ocenę, a konflikt między meteorologami staje się równie napięty jak narady generałów. Eisenhower bierze pod uwagę przypływy, światło księżyca, gotowość lotnictwa i morale setek tysięcy ludzi czekających w portach. Nie może przerzucić odpowiedzialności na ekspertów, ponieważ ostateczny rozkaz należy wyłącznie do niego. Stagg wie, że jeden błąd zapisze jego nazwisko w historii jako człowieka, który opóźnił zwycięstwo albo wysłał armię w katastrofę. Nadchodzący front atmosferyczny nie pozostawia miejsca na bezpieczną decyzję.