Alfa (2026)

Sasha wycofuje się w australijską dzicz, próbując odciąć się od wspomnienia tragicznej decyzji podjętej podczas górskiej wyprawy w Norwegii. Samotna wędrówka ma pomóc jej odzyskać kontrolę nad ciałem i myślami. Kobieta jest doświadczoną wspinaczką oraz kajakarką, dlatego świadomie wybiera teren, w którym większość ludzi szybko straciłaby orientację. Spokój kończy się, gdy spotyka Bena, miejscowego mężczyznę doskonale znającego okolicę. Początkowo jego obecność wydaje się przypadkowa, lecz kolejne ślady wskazują, że obserwował ją znacznie wcześniej. Sasha zostaje wciągnięta w polowanie prowadzone przez człowieka przekonanego, że przewaga terenu i przygotowania daje mu pełną kontrolę nad ofiarą. Odcięta od łączności musi wykorzystywać skały, rwące rzeki oraz zmienną pogodę zarówno jako osłonę, jak i narzędzie obrony. Każdy postój zwiększa ryzyko, a urazy i brak zapasów ograniczają jej możliwości. Prześladowca próbuje zmusić ją do reagowania zgodnie z przewidywanym schematem, lecz nie docenia doświadczenia kobiety przyzwyczajonej do oceny zagrożeń. Ucieczka stopniowo zamienia się w pojedynek cierpliwości, orientacji i odporności psychicznej. Sasha musi zmierzyć się nie tylko z napastnikiem, ale też z poczuciem winy, które dotąd odbierało jej wolę walki. Każdy odcinek trasy ogranicza pole manewru i zmusza ją do kolejnego ryzykownego ruchu.