Dracula. Historia wiecznej miłości (2025)

Wołoski książę Vlad wraca z wojny, by odkryć, że jego ukochana Elisabeta zginęła podczas jego nieobecności. Rozpacz przeradza się w bunt przeciwko Bogu, a wypowiedziane w gniewie przekleństwo skazuje go na nieśmiertelność i nieugaszone pragnienie krwi. Przez cztery stulecia arystokrata poszukuje kobiety, w której mogłaby odrodzić się dusza żony. Tworzy wiernych wampirzych sług, gromadzi wiedzę i opracowuje zapach mający przyciągać osoby podobne do utraconej miłości. W 1889 roku do jego zamku przybywa paryski prawnik Jonathan Harker, by omówić zakup posiadłości. Vlad zauważa fotografię narzeczonej gościa, Miny, i rozpoznaje w niej twarz Elisabety. Więzi Jonathana, po czym wyrusza do Paryża obchodzącego setną rocznicę rewolucji francuskiej. W mieście działa kapłan od lat tropiący oznaki wampiryzmu, a przyjaciółka Miny, Maria, zostaje wciągnięta w krąg nieśmiertelnego przybysza. Vlad nie postrzega swojej wyprawy jako polowania, lecz jako próbę odzyskania przerwanej miłości. Mina nie pamięta jednak poprzedniego życia i jest związana z innym mężczyzną. Spotkanie po wiekach uruchamia konflikt między pragnieniem, wolną wolą i konsekwencjami klątwy, której nie można cofnąć samym odnalezieniem właściwej osoby. Kapłan próbuje dotrzeć do Miny przed przybyszem, wiedząc, że dawna tragedia może zostać powtórzona pod pozorem romantycznego przeznaczenia.