Wyzwanie Baby Blue (2025)

Grupa nastolatków szuka mocnych wrażeń w internetowych wyzwaniach, których zasady krążą między użytkownikami bez wiarygodnego źródła. Najnowsza zabawa wymaga wejścia nocą do łazienki, zamknięcia drzwi i opowiedzenia strasznej historii przed lustrem. Uczestnik ma następnie przywołać Baby Blue, tajemniczą postać powiązaną z dawną miejską legendą. Początkowo rytuał wygląda jak kolejna próba przestraszenia znajomych oraz zdobycia materiału do publikacji. Śmiech urywa się, gdy w pomieszczeniu pojawiają się dźwięki, których nie zarejestrował żaden telefon, a odbicia zaczynają poruszać się inaczej niż stojące przed nimi osoby. Bohaterowie próbują odtworzyć kolejne etapy wyzwania i ustalić, czy ktoś z grupy celowo nimi manipuluje. Każda powtórka przynosi jednak nowe zjawisko, a rozproszone relacje ujawniają, że podobne próby kończyły się zniknięciami, których nikt nie potrafił rozsądnie wyjaśnić. Wspólna zabawa zamienia się w serię indywidualnych prób, podczas których przywołana obecność wykorzystuje lęki uczestników. Internetowe instrukcje podają sposób rozpoczęcia rytuału, lecz milczą o bezpiecznym zakończeniu. Nastolatki muszą więc odnaleźć wcześniejsze świadectwa i zrozumieć, kogo naprawdę zaprosiły, zanim lustra staną się przejściem, którego nie będzie można zamknąć. Im dłużej szukają odpowiedzi, tym wyraźniej rozumieją, że nagrania i komentarze po poprzednich próbach ukrywają losy osób, które również potraktowały ostrzeżenie jak element zabawy.