Udawaj martwą (2025)

Alison odzyskuje przytomność na betonowej podłodze, ciężko ranna i przykryta ciałami innych kobiet. Szybko orientuje się, że trafiła do piwnicy należącej do zamaskowanego mężczyzny, który regularnie schodzi po kolejne zwłoki. Jedyną szansą pozostaje bezruch. Każdy oddech, drgnięcie powieki albo źle ułożona dłoń mogą zdradzić, że wciąż żyje. Gdy oprawca znika na górze, kobieta próbuje rozpoznać układ pomieszczeń, znaleźć narzędzie do obrony i zrozumieć rytuał odbywający się w domu. Nie wie, jak długo była nieprzytomna ani dlaczego została wybrana. Kolejne ślady sugerują jednak, że nie jest pierwszą ofiarą, a gospodarz starannie przygotował miejsce, z którego ucieczka wydaje się niemożliwa. Sytuacja staje się jeszcze groźniejsza, kiedy zabójca wybiera właśnie jej ciało i przenosi je z piwnicy. Alison musi dalej odgrywać rolę zmarłej, choć znajduje się coraz bliżej człowieka, który może w każdej chwili zauważyć podstęp. Walka o przetrwanie rozgrywa się w ciszy, pośród zamkniętych drzwi, rodzinnych sekretów i niepokojących przedmiotów. Zamiast otwartego starcia liczą się cierpliwość, obserwacja oraz zdolność wykorzystania krótkich chwil, gdy prześladowca odwraca wzrok. Dom nie daje jej żadnego bezpiecznego schronienia, a znalezione ślady świadczą o starannie powtarzanym schemacie zbrodni.