Rytuał Czerwonej Księgi: Bramy Piekieł (2025)

Pogrążony w żałobie młody mężczyzna przyłącza się do grupy, która zamierza przeprowadzić zakazany obrzęd w opuszczonym domu. Wierzy, że dzięki niemu zdoła skontaktować się ze zmarłą dziewczyną i usłyszeć odpowiedzi na pytania niepozwalające mu odzyskać codzienny rytm. Pozostali uczestnicy mają własne powody: jedni szukają dowodu na istnienie świata po śmierci, inni traktują spotkanie jak próbę odwagi. Zebrani odczytują kolejne instrukcje, zapalają świece i otwierają przejście, którego działania nie rozumieją. Pierwsze znaki wydają się spełnieniem obietnicy. Głosy naśladują bliskich, przedmioty poruszają się bez dotyku, a poszczególne pomieszczenia prowadzą do obrazów związanych z osobistymi stratami. Szybko okazuje się jednak, że przywołana siła wykorzystuje wspomnienia, by rozdzielić grupę i zatrzymać ją w domu. Każdy uczestnik trafia do odmiennego koszmaru, a reguły zmieniają się wraz z kolejnymi próbami ucieczki. Mężczyzna nadal chce odnaleźć ukochaną, choć nie ma pewności, czy słyszany głos naprawdę do niej należy. Zamknięcie przejścia wymaga czegoś więcej niż odwrócenia gestów wykonanych na początku. Grupa musi rozpoznać, które obrazy pochodzą z pamięci, a które zostały stworzone po to, by skłonić ich do pozostania po drugiej stronie. Żałoba, która przyprowadziła bohatera do obrzędu, staje się zarazem najsilniejszą bronią istot podszywających się pod tych, za którymi tęskni.