Obserwatorzy (2024)

Mina pracuje w sklepie zoologicznym w Galway i unika rozmów o wydarzeniach, które oddaliły ją od rodziny. Podczas przewożenia złotej papugi do Belfastu jej samochód zatrzymuje się w środku rozległego lasu, którego nie ma na mapie. Dziewczyna szuka pomocy, lecz przed zapadnięciem zmroku trafia do betonowego schronienia zwanego Kurnikiem. Mieszkają tam Madeline, Ciara i Daniel, uwięzieni od wielu miesięcy przez stworzenia wychodzące nocą spod ziemi. Jedna ściana budynku jest ogromnym lustrem weneckim. Po zmroku ludzie muszą stać w oświetlonym pomieszczeniu, aby nocni goście mogli przyglądać się ich zachowaniu. Wyjście na zewnątrz, odwracanie wzroku od szyby lub pozostanie w lesie po zachodzie słońca grozi śmiercią. Mina nie chce zaakceptować zasad bez wyjaśnienia i zaczyna badać teren. Odkrywa pod schronieniem pomieszczenia należące do profesora prowadzącego badania nad istotami zdolnymi naśladować wygląd oraz głos człowieka. Nagrania wskazują, że las skrywał je przez wiele pokoleń, a eksperymenty mogły zmienić ich zachowanie. Grupa planuje ucieczkę, wykorzystując tunele i łódź pozostawioną przez badacza. Największym problemem staje się ustalenie, czy każda osoba w Kurniku naprawdę jest tym, za kogo się podaje, oraz dlaczego stworzenia tak uważnie uczą się ludzkich gestów.