Maria Callas (2024)

Paryż, 1977 rok. Maria mieszka w eleganckim apartamencie z kamerdynerem Ferrucciem i gospodynią Bruną, którzy próbują chronić ją przed skutkami pogarszającego się zdrowia. Dawna gwiazda opery od kilku lat nie występuje publicznie, lecz nie chce uznać, że jej głos mógł bezpowrotnie utracić wcześniejszą siłę. Potajemnie spotyka się z pianistą i dyrygentem, aby sprawdzić, czy powrót na scenę jest jeszcze możliwy. Jednocześnie przyjmuje zbyt wiele leków, a wywoływane przez nie wizje mieszają teraźniejszość ze wspomnieniami. Wyobrażony reporter Mandrax prowadzi z nią rozmowy o dzieciństwie, karierze i związku z Onassisem. Kolejne miejsca Paryża stają się sceną, na której Maria ponownie przeżywa triumfy, upokorzenia oraz chwile prywatnej bliskości. Ferruccio i Bruna widzą, że artystka zamyka się w świecie własnej legendy, ale nie potrafią zmusić jej do leczenia ani odpoczynku. Callas próbuje odzyskać władzę nad narracją o swoim życiu, odrzucając biografie pisane przez innych. Najważniejsza pozostaje odpowiedź na pytanie, czy może istnieć bez głosu, który przez lata określał jej wartość. Ostatnie dni wypełniają próby śpiewu, powroty do utraconej miłości i walka o zachowanie godności poza światłem reflektorów. Apartament staje się jednocześnie garderobą, sceną i miejscem odosobnienia.