Inna mamusia (2026)

Ośmioletnia Bela mieszka z rodzicami w domu, w którym napięcie wyczuwa się nawet podczas zwykłych rozmów. Dorośli próbują ukrywać problemy małżeńskie, lecz dziewczynka doskonale rozumie, że rodzina może się rozpaść. Wtedy w jej szafie pojawia się istota przypominająca matkę. Początkowo przemawia łagodnie, zna dziecięce lęki i obiecuje uwagę, jakiej Beli coraz częściej brakuje. Nie może jednak swobodnie wejść do jej świata. Potrzebuje zaproszenia i stopniowo nakłania dziewczynkę do zgody, wykorzystując każdą kłótnię rodziców oraz chwilę samotności. Bela próbuje opowiedzieć dorosłym o nocnych spotkaniach, ale jej relacja brzmi jak reakcja na trudną sytuację w domu. Im bardziej rodzice szukają racjonalnego wyjaśnienia, tym odważniej zjawisko przekracza granice szafy. Na ścianach pojawiają się ślady, pokoje wydają się zmieniać, a bliskie osoby zaczynają zachowywać się w sposób budzący nieufność. Dziewczynka nie wie już, czy rozmawia z prawdziwą matką, czy z kimś, kto nauczył się ją naśladować. Rodzina zostaje zmuszona do wspólnego działania, choć dawne urazy utrudniają wzajemne zaufanie. Największym zagrożeniem okazuje się nie sama obecność zjawiska, lecz jego umiejętność podsuwania każdemu dokładnie tego, czego najbardziej pragnie. Bela musi rozpoznać kłamstwo, zanim obietnica idealnej rodziny otworzy drzwi, których później nie będzie można zamknąć.