Megalopolis (2024)

Nowy Rzym przypomina współczesną metropolię zbudowaną na ruinach antycznego imperium. Cesar Catilina, architekt i laureat Nagrody Nobla, chce odbudować zniszczone dzielnice przy użyciu Megalonu, materiału pozwalającego tworzyć konstrukcje wykraczające poza znane możliwości techniki. Potrafi również zatrzymywać czas, choć nawet dla niego zdolność ta pozostaje trudna do wyjaśnienia. Jego projekt zakłada miasto otwarte na naukę, sztukę i długofalowe myślenie. Burmistrz Franklyn Cicero broni istniejącego porządku, inwestycji przynoszących szybki zysk oraz własnej pozycji. Konflikt obu mężczyzn staje się osobisty, gdy Julia Cicero zaczyna pracować z Cesarem i odkrywa, że za jego pychą kryje się spójna wizja przyszłości. Córka burmistrza zna świat bankietów i medialnych skandali, lecz coraz mniej odpowiada jej rola obserwatorki. Wokół sporu działają ludzie zainteresowani przejęciem władzy. Clodio Pulcher wykorzystuje niezadowolenie mieszkańców, dziennikarka Wow Platinum szuka dostępu do rodzinnej fortuny Crassusów, a każdy kryzys dostarcza im nowych argumentów. Cesar musi zmierzyć się z oskarżeniami, własną przeszłością i pytaniem, czy utopię można zbudować bez zgody ludzi, dla których powstaje. Julia zostaje między lojalnością wobec ojca a przekonaniem, że miasto nie przetrwa, jeśli będzie jedynie powtarzać dawne rozwiązania. Nad wszystkim ciąży pamięć zmarłej żony Cesara oraz podejrzenie, że jego talent służy także osobistej obsesji.