Powiedz mi, co czujesz (2026)

Patryk i Maria poznają się jako młodzi artyści, którzy potrafią długo rozmawiać o emocjach, terapii i wpływie dzieciństwa na dorosłe życie. Oboje wierzą, że samoświadomość pozwoli im uniknąć błędów popełnianych przez rodziców. Pierwszy poważny związek szybko sprawdza jednak, ile warte są dobrze brzmiące deklaracje. Bliskość uruchamia w nich stare lęki: obawę przed odrzuceniem, potrzebę kontroli, wstyd oraz przekonanie, że każde uczucie trzeba natychmiast nazwać i przeanalizować. Zamiast ukrywać problemy, para wykorzystuje sztukę, rozmowy i rozmaite gry jako narzędzia do badania własnej relacji. Patryk próbuje budować nową, otwartą męskość, w której jest miejsce na łzy i bezradność, lecz nie zawsze odróżnia szczerość od skupienia wyłącznie na sobie. Maria chce zachować niezależność i jednocześnie stworzyć bezpieczną więź, choć doświadczenia z domu rodzinnego podpowiadają jej, by zachować dystans. Ich codzienność rozgrywa się również pod presją pieniędzy, pozycji, ambicji twórczych i społecznych oczekiwań. Kolejne próby naprawiania związku przynoszą chwilową ulgę, ale odsłaniają następne warstwy dawnych urazów. Bohaterowie muszą ustalić, czy terapia i język emocji naprawdę pomagają im być razem, czy stały się sposobem na unikanie prostych decyzji. Uczucie może dojrzeć dopiero wtedy, gdy przestaną traktować siebie jak projekty wymagające nieustannej poprawy.