Igrzyska śmierci: Wschód słońca w dniu dożynek (2026)

Poranek dożynek odbiera Haymitchowi Abernathy’emu plany na spokojny dzień z Lenore Dove. Młody mieszkaniec Dwunastego Dystryktu liczył, że jego nazwisko nie padnie podczas losowania, lecz Kapitol przygotował na pięćdziesiątą edycję igrzysk szczególnie okrutną zasadę. Każdy dystrykt ma wysłać dwa razy więcej trybutów, dlatego na arenę trafi czterdzieścioro ośmioro nastolatków. Haymitch zostaje wyrwany z domu razem z Maysilee Donner i pozostałymi wybrańcami, a podróż do stolicy szybko uświadamia mu, że ceremonia jest częścią starannie wyreżyserowanego widowiska. Organizatorzy oczekują posłuszeństwa, efektownych występów i śmierci podporządkowanej telewizyjnej narracji. Chłopak nie zamierza jednak ułatwiać im zadania. Obserwuje ludzi odpowiedzialnych za propagandę, szuka słabości systemu i próbuje zachować więź z osobami pozostawionymi w domu. Na arenie przewaga liczebna nie daje nikomu bezpieczeństwa. Sojusze powstają pod presją, a każda decyzja może zostać wykorzystana przez organizatorów. Haymitch musi nauczyć się odróżniać gest pomocy od pułapki, jednocześnie chroniąc resztki własnej tożsamości. Jeszcze przed rozpoczęciem walki Kapitol próbuje narzucić mu rolę, którą ma odegrać przed kamerami, i wykorzystuje jego bliskich jako źródło nacisku. Walka o przeżycie splata się z pierwszym świadomym buntem przeciw władzy, która chce uczynić z niego kolejny element spektaklu i odebrać mu prawo do opowiedzenia własnej wersji wydarzeń.