Igrzyska śmierci: Ballada ptaków i węży (2023)

Osiemnastoletni Coriolanus Snow pochodzi z niegdyś wpływowej rodziny, która po wojnie żyje w ukrytej biedzie. Szansą na odzyskanie pozycji staje się rola mentora podczas dziesiątych Głodowych Igrzysk. Zamiast faworyta otrzymuje Lucy Gray Baird, trybutkę z Dwunastego Dystryktu, która przyciąga uwagę publiczności śpiewem i odwagą. Coriolanus szybko rozumie, że jej popularność może przynieść mu nagrodę potrzebną do dalszej nauki. Pomaga dziewczynie przygotować się do areny, przekazuje jedzenie i proponuje rozwiązania zwiększające zainteresowanie transmisją. Ich współpraca stopniowo wykracza poza chłodną kalkulację, choć oboje wiedzą, że Kapitol wykorzystuje ich do własnych celów. Doktor Volumnia Gaul traktuje igrzyska jako eksperyment nad ludzką naturą, a dziekan Highbottom otwarcie nie ufa młodemu Snowowi. Kiedy rywalizacja zaczyna się w zniszczonej hali, Coriolanus łamie kolejne zasady, by zwiększyć szanse Lucy Gray. Każda decyzja przybliża go zarazem do sukcesu i kompromitacji. Po zakończeniu turnieju trafia do Dwunastego Dystryktu jako Strażnik Pokoju, gdzie ponownie spotyka trybutkę. Z dala od Kapitolu musi wybrać między uczuciem, przetrwaniem i ambicją, która coraz silniej określa jego przyszłość. Lucy Gray należy do wędrownej grupy muzyków zwanej Covey, dlatego jej pieśni stają się zarówno narzędziem przetrwania, jak i wyzwaniem wobec propagandy Kapitolu.