Challengers (2024)

Tashi Duncan zapowiadała się na wielką gwiazdę tenisa, dopóki ciężka kontuzja nie przerwała jej kariery. Lata później wykorzystuje sportową wiedzę jako trenerka i prowadzi męża Arta Donaldsona przez najważniejsze turnieje. Mężczyzna zdobył niemal wszystkie znaczące trofea, lecz seria porażek odbiera mu pewność siebie tuż przed kolejnym wielkoszlemowym startem. Tashi zapisuje go do niewielkich zawodów w New Rochelle, licząc, że kilka łatwiejszych meczów przywróci mu rytm. Na drugim końcu drabinki znajduje się Patrick Zweig, dawny przyjaciel Arta, były partner Tashi i zawodnik walczący dziś o pieniądze na kolejne noclegi. Spotkanie trójki uruchamia wspomnienia z czasów, gdy dwóch chłopaków tworzyło nierozłączny deblowy duet, a utalentowana nastolatka przyciągnęła uwagę obu. Kolejne etapy ich relacji odsłaniają ambicję, zazdrość i decyzje podejmowane poza kortem. Tashi traktuje tenis jak język pozwalający ludziom powiedzieć sobie prawdę bez używania słów. Art pragnie zwycięstwa, ale coraz częściej zastanawia się, dla kogo właściwie gra. Patrick widzi w turnieju szansę na odbudowanie kariery oraz odzyskanie wpływu na dawnych znajomych. Finałowy pojedynek staje się rozliczeniem wieloletniej więzi, w której uczucie, rywalizacja i potrzeba kontroli od początku były niemożliwe do rozdzielenia. Na korcie wracają gesty i sygnały zrozumiałe wyłącznie dla nich.