72 godziny (2026)

Przypadkowe zaproszenie do grupowego czatu trafia do Joe Nixona, czterdziestoletniego menedżera agencji reklamowej, który coraz słabiej rozumie język młodszych odbiorców. Jego dotychczasowa zawodowa pewność znika dokładnie wtedy, gdy ważą się losy długo oczekiwanego awansu. Zamiast zignorować pomyłkę, Joe postanawia wykorzystać okazję i dołącza do grupy dwudziestolatków planujących huczny wieczór kawalerski w Miami. Liczy, że kilka dni spędzonych z przedstawicielami pokolenia Z pozwoli mu odzyskać wyczucie trendów, zaimponować przełożonym i zabezpieczyć przyszłość. Już pierwsze spotkanie uświadamia mu, że internetowe obserwacje nie przygotowały go na tempo, zasady ani ryzykowne pomysły nowych znajomych. Nocne kluby, spontaniczne decyzje i narastające nieporozumienia prowadzą ekipę coraz dalej od zwyczajnej imprezy. Joe próbuje zachować wizerunek człowieka, który nad wszystkim panuje, choć kolejne wydarzenia wystawiają na próbę jego kondycję, cierpliwość oraz relację z partnerką rozważającą własne życiowe zmiany. Zawodowa misja miesza się z osobistym kryzysem, a uczestnicy wyjazdu muszą współpracować, gdy niegroźny początkowo chaos zaczyna przyciągać ludzi, z którymi lepiej nie wchodzić w konflikt. Im bardziej Joe próbuje udowodnić, że nadal zna reguły reklamy i nocnego życia, tym wyraźniej widzi, że prawdziwego kryzysu nie rozwiąże naśladowaniem młodszych kolegów.