Bez wyjścia (2025)

Man-su przez dwadzieścia pięć lat pracuje w papierni i uważa, że osiągnął wszystko, czego potrzebuje: własny dom, stabilne małżeństwo, dzieci oraz dwa ukochane psy. Zwolnienie przychodzi nagle, wraz z firmową formułą o restrukturyzacji, która nie pomaga opłacić rachunków. Mężczyzna początkowo wierzy, że doświadczenie szybko zapewni mu nowe stanowisko. Mijają jednak miesiące, oszczędności topnieją, a kolejne rozmowy kończą się uprzejmą odmową. Najbardziej obiecująca oferta przyciąga kilku kandydatów o podobnych kwalifikacjach. Man-su dochodzi do wniosku, że problemem nie jest brak kompetencji, lecz istnienie konkurentów. Zaczyna zbierać informacje o ich pracy, rodzinach i codziennych przyzwyczajeniach, tłumacząc sobie, że chroni własnych bliskich przed utratą domu. Plan usuwania rywali wymaga od niego kłamstw, improwizacji oraz przemocy, do której nie był przygotowany. Każda próba rozwiązania jednego problemu tworzy następny, a domownicy zauważają coraz dziwniejsze zachowanie człowieka uchodzącego dotąd za przewidywalnego. Man-su nadal chce widzieć siebie jako odpowiedzialnego ojca i fachowca skrzywdzonego przez system. Im dalej posuwa się w walce o etat, tym trudniej jednak oddzielić desperację od ambicji oraz rodzinny obowiązek od potrzeby odzyskania urażonej dumy. Zawodowa rywalizacja zmienia się w serię coraz bardziej absurdalnych przygotowań, podczas których planujący zbrodnię człowiek sam staje się źródłem rodzinnego chaosu.