Wielka Warszawska (2026)

Krzysiek trafia do świata wyścigów konnych z przekonaniem, że talent, ciężka praca i odwaga wystarczą, by dojść na szczyt. Młody dżokej marzy o starcie w najważniejszej krajowej gonitwie, dlatego przyjmuje kolejne treningi, uczy się charakterów koni i podporządkowuje życie sportowej karierze. Tor szybko odsłania jednak drugie oblicze. Właściciele stajni, pośrednicy, gracze oraz ludzie związani z władzą potrafią wpływać na obsadę wyścigów i ich wyniki. Krzysiek orientuje się, że niektóre porażki zostają zaplanowane wcześniej, a lojalność ma swoją cenę. Akcja rozgrywa się w okresie przemian ustrojowych, kiedy stare układy jeszcze działają, a nowe możliwości przyciągają osoby gotowe natychmiast je wykorzystać. Chłopak dostaje szansę szybkiego awansu, lecz musi zaakceptować zasady sprzeczne z tym, czego nauczył się przy koniach. Relacje z trenerami, właścicielami i innymi jeźdźcami stają się częścią rozgrywki prowadzonej poza bieżnią. Każdy start może otworzyć drzwi albo zamknąć je na zawsze. Krzysiek próbuje zachować wiarę w uczciwą rywalizację, gdy zbliża się dzień wyścigu będącego celem jego ambicji. Musi zdecydować, czy zwycięstwo nadal ma znaczenie, jeśli jego przebieg ustalono przed sygnałem do startu. Im bliżej wymarzonego startu, tym więcej osób próbuje podpowiadać mu właściwy sposób jazdy. Nie wszystkie rady dotyczą konia; część ma zagwarantować wynik korzystny dla ludzi obserwujących gonitwę z gabinetów.