Stroiciel sejfów (2026)

Niki White stroi fortepiany w Nowym Jorku, wykorzystując słuch tak czuły, że zwykły miejski hałas potrafi wywołać u niego fizyczny ból. Pracuje u doświadczonego Harry’ego Horowitza, który nauczył go cierpliwości i traktuje jak członka rodziny. Podczas wizyty u klienta Niki odkrywa, że potrafi rozpoznać mechanizm zamka wyłącznie po dźwiękach obracanych zapadek. Początkowo uznaje to za przypadkową ciekawostkę. Sytuacja zmienia się, gdy Uri, właściciel firmy ochroniarskiej prowadzący również mniej legalne interesy, dowiaduje się o niezwykłej umiejętności młodego mężczyzny. Proponuje mu udział w otwieraniu sejfów, przedstawiając włamania jako precyzyjną pracę wymagającą talentu, a nie przemocy. Niki zgadza się na pierwsze zlecenie z powodów finansowych i szybko zauważa, że cisza podczas przestępstwa daje mu kontrolę, której brakuje w codziennym życiu. Kolejne skoki przynoszą większe pieniądze, ale prowadzą do ludzi gotowych usunąć każdego świadka. Jednocześnie rozwija się jego relacja z Ruthie, kompozytorką z konserwatorium, przed którą ukrywa nowe zajęcie. Harry zauważa zmianę w uczniu i próbuje przypomnieć mu, że wybitny słuch nie chroni przed złymi wyborami. Niki zostaje wciągnięty w plan dotyczący zabezpieczenia znacznie poważniejszego niż poprzednie. Musi zdecydować, czy wykorzystać dar do wykonania zlecenia, czy odnaleźć sposób na wyjście z układu, zanim przestępcy zaczną traktować go jak narzędzie, które po użyciu można uciszyć.