W sercu dziczy (2026)

James Belmont po zakończeniu służby wybiera życie z dala od ludzi. Towarzyszy mu Odin, emerytowany pies bojowy, z którym przeszedł najtrudniejsze misje i któremu ufa bardziej niż komukolwiek innemu. Podczas lotu nad Alaską dochodzi do katastrofy. Samolot rozbija się w niedostępnej części dziczy, a ranny były żołnierz zostaje bez łączności, zapasów i pewności, czy ktokolwiek rozpoczął poszukiwania. Odin również ucierpiał, lecz nie opuszcza opiekuna. Wspólnie próbują dotrzeć do miejsca, z którego można wezwać pomoc. Teren szybko okazuje się równie groźny jak sam wypadek. Niskie temperatury, rwące rzeki, strome zbocza i dzikie zwierzęta odbierają im siły, a każdy postój zwiększa ryzyko wychłodzenia. James zna techniki przetrwania, ale dawne doświadczenie nie przygotowało go na konieczność jednoczesnego ratowania siebie i psa. Kiedy obrażenia utrudniają marsz, role zaczynają się odwracać: Odin odnajduje drogę, ostrzega przed zagrożeniem i zmusza człowieka do dalszej walki. Po drodze pojawiają się ślady innych ludzi, które mogą oznaczać ratunek albo nowe niebezpieczeństwo. Wędrówka przez pustkowie staje się próbą więzi zbudowanej podczas służby. James musi porzucić przekonanie, że wszystko udźwignie sam, a decyzje podejmowane dla Odina mogą przesądzić o losie ich obu.