Niech żyją nam (2026)

Thomas, Nora i ich córka Ida mieszkają w spokojnej Bergogne, gdzie sąsiedzi znają swoje zwyczaje, a każda obca twarz natychmiast zwraca uwagę. Rodzina przygotowuje przyjęcie z okazji czterdziestych urodzin Nory. Powinien to być zwyczajny wieczór w gronie bliskich, lecz w wiosce zaczynają pojawiać się nieznajomi. Przybysze nie pasują do rytmu miejscowości, zadają zbyt wiele pytań i zdają się wiedzieć o gospodarzach więcej, niż powinni. Thomas próbuje zachować spokój oraz doprowadzić przygotowania do końca, ale kolejne spotkania wywołują napięcie między nim a żoną. Nora dostrzega w zachowaniu obcych ślady spraw, o których od dawna nie rozmawiała z rodziną. Ida obserwuje dorosłych i szybko rozumie, że urodzinowe sekrety nie dotyczą wyłącznie organizacji przyjęcia. W miarę zbliżania się nocy granica między gościem a intruzem staje się coraz mniej wyraźna. Znajome drogi, pola i domy przestają dawać poczucie bezpieczeństwa, ponieważ zagrożenie nie przychodzi z jednego miejsca i trudno ustalić jego cel. Rodzina musi zdecydować, komu otworzyć drzwi oraz które dawne wydarzenia wreszcie ujawnić. Świętowanie zmienia się w próbę przetrwania nocy, podczas której powracają przemilczane winy, niewygodne wspomnienia i ludzie domagający się odpowiedzi. Największe niebezpieczeństwo może kryć się nie wśród przybyszy, lecz w prawdzie, którą mieszkańcy Bergogne przez lata zgodnie omijali.