Folwark zwierzęcy (2026)

Zwierzęta żyjące pod władzą zaniedbującego je gospodarza mają dość głodu, pracy ponad siły i kar wymierzanych według ludzkiego kaprysu. Bunt daje im szansę przejęcia gospodarstwa oraz ustanowienia zasad opartych na równości. Pierwsze dni po zwycięstwie przynoszą poczucie wolności, a młode prosię z nadzieją obserwuje dorosłych obiecujących bezpieczną przyszłość całej wspólnocie. Szybko okazuje się jednak, że władzę najłatwiej zdobyć tym, którzy najlepiej posługują się strachem i propagandą. Napoleon stopniowo usuwa przeciwników, zmienia przyjęte reguły i otacza się zwierzętami gotowymi wykonać każdy rozkaz. Dawne hasła pozostają wypisane na ścianach, lecz ich znaczenie jest poprawiane zgodnie z potrzebami rządzących. Część mieszkańców próbuje nie zauważać różnic między obietnicami a codziennością, inni zaczynają rozumieć, że jedno jarzmo zostało zastąpione kolejnym. Najmłodsi bohaterowie muszą zdecydować, czy podporządkować się systemowi, który nagradza posłuszeństwo, czy poszukać sposobu na odzyskanie głosu. Gospodarstwo staje się miejscem konfliktu między pamięcią o rewolucji a wygodnym kłamstwem utrzymującym nowych przywódców przy władzy. Każda próba sprzeciwu grozi wykluczeniem, ale milczenie pozwala dyktaturze coraz głębiej zmieniać życie wszystkich mieszkańców. Najmłodsi mieszkańcy obserwują, jak dawna obietnica równości znika pod ciężarem strachu, przywilejów i przepisanej na nowo pamięci.