Fjord (2026)

Mihai i Lisbet Gheorghiu przenoszą dzieci do odległej norweskiej miejscowości, z której pochodzi kobieta. Rumuńsko-norweska rodzina chce rozpocząć spokojniejsze życie wśród surowego krajobrazu, blisko krewnych oraz sąsiadów Halbergów. Początkowa uprzejmość szybko ustępuje ostrożności. Gheorghiu są głęboko religijni, inaczej rozumieją wychowanie, prywatność i obowiązki rodziców, a drobne różnice zaczynają być komentowane w szkole oraz podczas spotkań z mieszkańcami. Gdy pojawia się podejrzenie, że dzieci mogą doświadczać niepokojącego traktowania, do domu wkraczają służby opiekuńcze. Mihai odbiera ich działania jako atak na rodzinę i wiarę, Lisbet próbuje tłumaczyć zasady kraju, do którego sama wróciła po latach. Każda rozmowa prowadzona z urzędnikami rodzi nowe nieporozumienia, ponieważ strony używają tych samych słów, ale nadają im odmienne znaczenia. Sąsiedzi, dotąd bliscy, muszą zdecydować, czy stanąć po stronie przyjaciół, czy przekazać własne obserwacje. Dzieci zostają umieszczone w centrum sporu, choć nikt nie pyta ich w sposób wolny od oczekiwań dorosłych. Wieś szybko dzieli się na obrońców prawa i ludzi przekonanych o prześladowaniu przybyszów. Mihai coraz ostrzej walczy o odzyskanie kontroli, podczas gdy Lisbet widzi, jak konflikt odcina rodzinę od możliwej pomocy. Sprawa wychowawcza zamienia się w próbę zrozumienia granicy między tolerancją dla różnic a obowiązkiem reagowania na krzywdę.