23 000 istnień (2026)

Grupa niemieckich studentów nie chce bezczynnie obserwować kolejnych doniesień o uchodźcach ginących podczas przeprawy przez Morze Śródziemne. Nie mają doświadczenia w ratownictwie morskim, dużych pieniędzy ani wsparcia państwowych instytucji. Mimo to zakładają organizację Jugend Rettet, rozpoczynają zbiórkę i kupują stary kuter rybacki, który przekształcają w statek ratunkowy „Iuventa”. Pierwsze misje szybko pokazują, że dobre intencje nie wystarczą. Załoga musi nauczyć się nawigacji, udzielania pomocy medycznej i podejmowania decyzji w sytuacji, gdy na przepełnionych łodziach znajdują się setki wyczerpanych osób. Każde wezwanie oznacza walkę z czasem, pogodą i ograniczoną przestrzenią na pokładzie. Młodzi ratownicy stykają się ze śmiercią, traumą ocalałych oraz własnym poczuciem bezradności. Jednocześnie ich działania budzą polityczny sprzeciw. Włoskie służby zaczynają podejrzewać organizacje pozarządowe o współpracę z przemytnikami, a statek zostaje objęty obserwacją. Członkowie załogi muszą odpowiadać na zarzuty, które podważają sens całej misji, choć liczba uratowanych osób rośnie z każdym rejsem. Spór o prawo i granice pomocy dzieli grupę, ponieważ decyzje podejmowane na morzu nie pasują do prostych procedur tworzonych na lądzie. Bohaterowie próbują ocalić ludzi, nie wiedząc, czy ich własna organizacja przetrwa kolejne śledztwo, kryzys finansowy i ciężar doświadczeń, z którymi wracają do portu.